Ervaringen van Bel'J-vrijwilligers

Lees de verhalen van jongeren die met Bel'J op pad gingen als vrijwilliger:

Dimitry in Luik
Sarah in Brussel
Elise in Luik
Leen in Raeren
Tine in Luik
Astrid in Eupen
leuke groepsuitwisseling

Dimitry in Luik

dimitri bedrukt t-shirtsDimitry werkte 2 weken mee in 2 Maisons de Jeunes (een soort van jeugdcentra). Hij hielp er bij de naschoolse opvang van kinderen en jongeren. Samen met hen deed hij allerlei activiteiten zoals pingpong spelen of knutselactiviteiten waarbij ze T-shirts beschilderden. Overdag volgde hij de vergaderingen van de medewerkers mee.
Lees het volledige verhaal van Dimitry.


Sarah in Brussel

Sarah begeleidde activiteiten voor kinderen en ging met hen op uitstappen:
“De kinderen hadden er nooit echt problemen mee dat mijn Frans niet perfect was en dat ik nog moest wennen. Ook de begeleiders waren heel behulpzaam.”


Elise in Luik

Elise deed vrijwilligerswerk in een kinderdagverblijf en een ziekenhuis (afdeling pediatrie) in Luik.

"Ik heb veel verscheidene zaken bijgeleerd, namelijk: de Franse taal nog beter onder de knie te krijgen, het zelfstandig leren zijn, het vertoeven in een goede stad en het kinderziekenhuis heeft me met beide voeten terug op de grond gezet. Ik denk vaak aan de kinderen terug en het geeft me nog steeds voldoening dat ik hen even wat gelukkiger heb kunnen maken."

Leen in Raeren

Leen deed vrijwilligerswerk op een sportkamp van de gemeente Raeren (Duitstalige gemeenschap):
 
“Ik heb ervaren hoe belangrijk een taal is om te communiceren, maar tegelijkertijd ook dat je zonder taal heel veel dingen duidelijk kan maken. Af en toe ontstonden er kleine misverstandjes omdat ik iets niet begrepen had of doordat iemand anders mij niet begrepen had, bv: het doorgeven van een bestelling voor het frietkot was niet helemaal goed verlopen. Maar de kinderen wisten meestal wel wat ik eigenlijk bedoelde hoewel ik het niet correct verwoordde. Zo zei ik bv: ‘Setzt dich auf den Grund’ Maar het is in het Duits: ‘Setzt dich auf den Boden.’ Via gebarentaal begrepen de kinderen toch wat ik bedoelde en konden ze me ook de juiste woordenschat leren.

Ik heb veel nieuwe mensen leren kennen, ben op verschillende nieuwe plaatsen geweest en heb veel nieuwe dingen geproefd. Met mijn gastfamilie heb ik Raeren, Eupen en Aachen bezocht. Als mijn gastzus Yvonne en ik alleen waren hielden we een Mädchenabend, dan keken we een toffe film en aten spaghetti-ijs. Spaghetti-ijs is iets wat ik niet kende en bijgevolg nog nooit gegeten had. Het bestaat uit slagroom, ijs in de vorm van spaghettislierten, aardbeiensaus en witte chocoladevlokken. In 1 woord: superlekker!!!”

Tine in Luik

Tine voor La PoupotteTine werkte een week in een rusthuis en een week in de kinderopvang. In het rusthuis hielp ze de bejaarden eten geven, ging rond in de kamers en gemeenschappelijke ruimtes om kalenders en affiches uit te hangen, nam deel aan de georganiseerde activiteiten en ging vooral langs bij de bejaarden om ze gezelschap te houden. In de kinderopvang hield ze toezicht, hielp met eten geven en luiers verversen, spelen met de kinderen,…

Heb je bepaalde vaardigheden die je kan gebruiken op professioneel vlak ontwikkeld?
“Op die korte tijd wordt verwacht dat je zaken vlug onder de knie hebt en initiatief neemt. Daarom dat ik zaken niet liet aanslepen en meteen om verduidelijking vroeg als ik iets niet begreep. Vlugger en meer durven op de werkvloer.”

Wat heeft het project je bijgebracht op persoonlijk niveau?Tine wegwijzer
In het rusthuis: “Wat het betekent om als vrijwilliger de bewoners gezelschap te houden. Veel hartelijke momenten, en veel opgestoken van hun verhalen. Aangezien alles op korte tijd gebeurde en ik me gemakkelijk openstel voor nieuwe contacten, durfde het personeel me ook vragen bepaalde taken op te nemen en op mijn aanvraag ook kritiek te geven als ik mijn Franse kennis niet juist toepaste."
Bij de kinderopvang: “Voor mij was mijn vrijwilligerswerk daar persoonlijk bijzonder nuttig gezien mijn gebrek aan ervaring bij kinderen met zo'n jonge leeftijd. Het was soms verrassend dat ze zelfstandig al zoveel kunnen, neem ik zeker mee voor later, net als de taken die ik toen heb moeten uitvoeren.
Ook hier had ik enkel aangename ervaringen met het personeel, volgens hen toonde ik in die week meer initiatief dan sommige stagiaires na 2 maanden. Ik communiceerde dan ook dat ik van alles zou uitproberen en ze vrij waren om me kritiek te geven op wat beter kon, net als op mijn Frans taalgebruik.”

Tine trapZou je Bel ‘J aanraden? Waarom?
“Jazeker, ik ga nu niet zeggen dat mijn Frans er op en top door geworden is maar zeker wel verbeterd. Een heel interessante ervaring in een andere cultuur voor mensen met een open geest die een verrijking in hun leven willen. Het was wel even zoeken om een organisatie te vinden die wilde samenwerken.”

 

Astrid in Eupen

Astrid deed vrijwilligerswerk bij Chudosnik Sinergia in Eupen en vertelt daar het volgende over:

Ik verlangde ernaar om vrijwilligerswerk te doen in een andere omgeving. Aangezien ik dit jaar begin met mijn studies taal- en letter kunde Frans-Duits had ik graag iets gedaan wat zou bijdragen tot mijn talenkennis. Ik heb twee jaar school gelopen in Komen, Henegouwen en ik wilde mij wat meer op het Duits richten. Via internet vond ik Bel ‘J (met wat hulp van mijn moeder bij het zoekwerk) en de mogelijkheid om in het Duits vrijwilligerswerk te doen, en dat dan ook nog eens binnen de landsgrenzen.

Als 18-jarige ben ik nooit eerder direct in contact gekomen met een werkomgeving. Een maand lang heb ik kunnen zien hoe een culturele festiviteit georganiseerd wordt, zo heb ik ook de puur praktische en technische kant ervan ontdekt. Ik weet nu dat eventmanagement niet een en al creativiteit is maar dat je ook over heel wat praktische en communicatieve vaardigheden moet beschikken om in die sector aan de slag te kunnen.
De functie houdt eigenlijk meerdere zaken in en is zeer veelzijdig, flexibiliteit is echt een must: er wordt niet enkel op de kantoor achter de computer gewerkt maar ook geholpen bij het opbouwen van de podia, bij de catering, het begeleiden van artiesten en kinderen. Daarbij is talenkennis dan ook van grote waarde.

Het heeft me geleerd hoe belangrijk sociale vaardigheden zijn. Men moet contacten leren leggen om iets op touw te zetten, men moet mensen kunnen overtuigen; als er mensen langskomen op kantoor moet je die goed ontvangen. Een open houding is cruciaal, je vertegenwoordigt namelijk de organisatie.
Iets organiseren betekent ook samenwerken: als je optreedt, doe je dat als team. De werkrelaties moeten dus ook gezond zijn.

 

Groepsuitwisseling 'De Maasroute' van Habbekrats

Tijdens de krokusvakantie trok Habbekrats met Vlaamse en Waalse jongeren uit kansengroepen en jonge nieuwkomers naar de Maas. Hun project ‘De Maasroute’ was een avontuurlijke, vijfdaagse tocht langs de mooiste bochten en oevers van de stroom. Met dit project brachten ze jongeren van over de taalgrenzen, maar ook van over de Europese grenzen heen samen. Zo konden ze leren dat samenwerking in diversiteit mogelijk is en dat dat vaak een sterker resultaat oplevert.

De deelnemers werden in kleinere groepjes verdeeld, met in elk jongeren uit de beide taalgemeenschappen en jonge nieuwkomers, onder leiding van vaste begeleiders. Ze werkten zelfstandig per ploegje de hele dag, om ’s avonds hun belevingen en bevindingen te delen met de andere groepjes. Tijdens hun vijfdaagse deden ze de volgende steden aan: Dinant, Namen, Hoei, Luik en Maaseik.

Als klap op de vuurpijl maakten ze ook een video om hun hele avontuur in kaart te brengen. Die kan je bekijken op de JINT-website.